Emil's essentiële 11 van 2001

Als je cd recensies schrijft, of het nu voor Oor is of voor de FlauweCult website, ontkom je natuurlijk niet aan het grote eindejaarsgebeuren: het jaarlijstje. Omdat ik de mening ben toegedaan dat je pas na enige tijd goed kunt oordelen over de kwaliteit van een cd (en omdat ik gewoon een luie hond ben) heeft het een tijdje geduurd, maar hierbij dan mijn essentiële elf van 2001. Uiteraard is deze lijst niet compleet, en ook de volgorde is afhankelijk van de dagelijkse stemming. Maar al met al denk ik dat deze elf platen de moeite van het aanschaffen meer dan waard zijn. (Waarbij aangetekend moet worden dat de nummer 1 helaas niet in Nederland verkrijgbaar is.)

  1. Bad blood and blasphemy Tiger Lillies

    Uitermate verrassende combinatie van zigeunermuziek en cabaret door Engels/Poolse band, met een prominente rol voor de accordeon en de falsetstem van de oerengelse zanger. Meteen na de eerste klanken waan je je in het theater.

  2. White blood cells The White Stripes

    Broer en zus (dat beweren ze althans zelf) met enkel en alleen drums en gitaar en de stem tot hun beschikking. Desalniettemin rockt het van alle kanten en zit er veel variatie in de nummers.

  3. Is this it? Strokes

    In werkelijk alle media betiteld als 'the great white hope of rock 'n' roll' en eigenlijk is daar niet eens zoveel op af te dingen. Heerlijk album waarin de Velvet Underground en Rolling Stones in een modern jasje herleven.

  4. Souljacker Eels

    Bloedmooi vierde album van Eels, het stevigste wat ze ooit hebben gemaakt (zie elders in deze rubriek).

  5. Rock and roll part three Ozma

    Ja, het lijkt inderdaad heel erg op Weezer, maar aangezien de nummers dezelfde kwaliteit hebben hoor je mij niet klagen!

  6. Lateralus Tool

    Alles wat Tool maakt lijkt monumentaal te worden en Lateralus is daarop geen uitzondering. Lang uitgesponnen, bezwerende nummers die je niet meer loslaten.

  7. Thriller New End Original

    Beste emocore plaat van 2001. Helaas vrijwel onopgemerkt gebleven, want deze band verdient veel meer. Pakkende nummers, soms vrolijk, soms dramatisch, altijd krachtig.

  8. Cherry Kicks Ceasar's Palace

    Zweedse band die live nog aan alle kanten rammelt, maar op plaat weet te overtuigen met simpele, maar lekker in het gehoor liggende gitaarsongs.

  9. Elite Fireside

    Op dit album neemt Fireside radicaal afstand van hun punk/hardcore verleden en komt het meer in de buurt van experimentele pop. Veel variatie in sfeer en lengte van nummers houden het erg interessant.

  10. Live in a dive No Use for A Name

    De eerste in een serie van live albums van punkbands op het Fat Wreck Chords label en meteen een erg fijne. Hele goede registratie van een erg goede liveband, die ook meteen een leuk carriëreoverzicht van de band biedt.

  11. Toxicity System of a down

    SOAD heeft met Toxicity het meest melodieuze album uit haar carriëre afgeleverd, maar gelukkig blijft het op sommige momenten ook heerlijk ongenuanceerd snoeihard.


© 2008 - Kortsluiting