Ruud Knook
Ruud Knook werd najaar 1968 aan de oever van het Hollands Diep verwekt door een kraamverpleegster en een staalarbeider. Zomer 1969 ziet hij het licht, laten we het houden op levenslicht, in het Brabantse Klundert. Lang gebeurt er niets, nochtans niets dat de moeite van het vermelden waard is. Hij debuteert in 1979 in Vrij Nederland met "De knikkers en het spel". In 1988 gaat hij bestuurskunde studeren in Enschede, waar hij ten behoeve van de overschrijding van de maximale studieduur onder andere fotografeert, last, zeefdrukt, toneelspeelt, mensenrechtenonderwijs verzorgt, interviewt voor een radioprogramma en speelt in bands als Club Fuck en Snikkeldrift (http://www.snikkeldrift.nl) Eind 1997 gaat hij wonen en werken in Assen. In 1998 neemt hij plaats in de redactie van Triest Nieuws en Treurige Berichten, alsook achter het drumstel van Out of Sight. Het jaar 1999 brengt hem werk in Hardenberg en een woning in Groningen. Thans is hij in Groningen werkzaam als sociaal-juridisch medewerker bij de ambtenarenvakbond AbvaKabo. Daarnaast loopt hij in het bestuur van FlauweCult achter de feiten aan, als hij niet zingt in smartlappenkoor Eelsk (http://www.eelsk.nl) of met weemoed terugdenkt aan de tijd, dat er niets gebeurde, dat de moeite van het vermelden waard is.
Voor woorden, muziek of lijfelijke aanwezigheid: ruudknook@hotmail.com.
A Punt
Langs Hollands Spoor
Ging mijn lid van mond tot mond
Om de dag afgewisseld
Met onverhoedse doorsteek achterlangs
Door ruwe Turk of gelogen weduwnaar
Verstoken van instituut of vrouw'lijk spek
En de verlossing was nabij
Als ik stierf in hun handen
De natte herinnering bij mij droeg
In de gang naar het Statenkwartier
Als mijn tred zich vermande
En ik leven in mijn longen joeg
Maar ik voel de bui al hangen
Lag net te lang op bed vandaag
Een slecht feest van herkenning
Met mij als graag geziene gast
Die voor u vrij precies de afstand schat
Tussen gewenning, opname en gewenning
En de genezing is nabij
Als ik sterf in hun handen
De warmte tot mij komen laat
Een nieuwe kamer een nieuw pension
Ver van Hollands Spoor rechtdoor linksom
Hinderlijke reukjes achterlaat
Een nieuwe kamer een nieuw pension
Geen kwaadwilligheden jegens mijn persoon
Het krijsen en gillen van anderen zelf alleen
De handen en de riemen tot mij komen laat
Onder zwak protest en hinderlijk lachen
Zalf voor een rotte plek
Zalf voor de dood.Punt
De kern van onze samenleving
De zin van ons bestaan
De moeder van alle oorlogen
En zo kan ik nog wel even doorgaanCirque de la nuit
De drie dwergen rennen rond
Het gedoofde vuur
Op de lege plek tussen de tenten
Het canvas blijft overal naar beneden
Tenten gesloten de ingezetenen wachten
Tot het geschreeuw aanzwelt
En wachten nog iets langer en vrezen
Het schreeuwen verstomt
De regen hamert putten in geel gras
Het geluid van een enkele rits
Spiegelt zich in gezichten in tenten geel licht
Zekere stappen op natte grond
Naar de rivier waar de wilgen treuren
En handen onbezwaard het water
Door hun haren van zich af laten glijden
Wolken scheuren in de schemering
Waar eens de regen
Hameren gedachten
Schreeuwen stommen geel geel grasKerstmis
Wacht tot het licht
In de ogen van je moeder
gedoofd is,
er kan nog een
tweede kerstdag komenBa-nasaliteiten óf ik zal smadeliefjes voor je plukken
De regen daalt dwaalt
daar waar geen beneden meer is
mijn zwelling oponthoud kwelt
de tirade van heden belooft
tenminste twee eeuwen herfst
en voor de overlevenden
zwaar van lijf leden gemoed
piep ik iel ontdaan
ik kan net over de neus
van mijn schoenen zien
nauwelijks verstaanbaar
ruik mij en laat je gaan
ik ruik geweldig
ruik mij.Gang
Dag meneer
Dag mevrouw
Weet u...
Nee
Vanmorgen ben ik opgestaan
om niet meer te gaan liggen
zitten, kruipen af en toe
ik liet mij in de waan
dat er dat er
ontredderd
overal gezocht
dat er dat er
er zitten gaten
in mijn hiaten
Da's niet nix
Da's ook niet veel meer
Dag mevrouw
Dag meneerVanavond gaat mijn epistel over een bistel
Man of vrouw
maakt niet uit
wij kunnen ontvangen
en verplaatsen
heb uw naaste
lief gelijk uzelf
Jong stel
voor van alles in
hij kijkt
hoe zij wordt vernederd
Ik sla zacht
en steeds harder
tot zij twijfelt
of zij iets zeggen moet
en als zij twijfelt
ga ik nog even door
Hygiëne staat voorop
alles mag
laat mij
een spannend voorstel
op dit nummer
spreekt u in
laat u uit
Ik sla hard
en steeds een beetje harder
ik zet mijn nagels
in het aangeboden vlees
tot hij twijfelt
en bedremmeld
Hij laat mij uit
ik laat hem achter
een stevige hand
een opgewekte blik
Eert uw vader
en uw moeder
discretie gevraagd
en ook geboden
Sta mij toe
ik heb genoten
Dichters
De FlauweCult website bevat werk van de volgende dichters:
L.T. Schudde
Wouter Boonstra
Daniël Dee
Matty de Vries
Mowaffk Al-Sawad
Ruud Knook
Dirk de Rijk
André Degen
Rense Sinkgraven
Kasper Peters
Veerle Vroon
Annelieke van Mens
Renée Barbara Luth
Anneke Claus
Fieke Gosselaar
Bas de Kort
Froukje Pitstra
M.E. Deckwitz




