Daniël Dee

Daniël Dee is dichter en werd geboren op 12 november 1975. Hij droeg voor op festivals als Lowlands, Poetry International te Rotterdam, De Wintertuin te Nijmegen en Winterschrift te Groningen, maar ook in cafés, op pleinen, in treinen, enz. Daniël is student Nederlandse taal- en letterkunde aan de RuG, en werd door deze instelling in augustus 2000 samen met Petra Else Jekel tot Huisdichter benoemd. Voor meer informatie over dit unieke mondiale gegeven kijkt u op: www.huisdichter.nl.

Daniël werkte als columnist o.a. bij Radio Rijnmond, het Simplonprogrammaboekje en de Korrewegwijkkrant. Tevens was hij (mede)organisator van o.a. : het U Hoort Nog Van Ons Festival, Dichters In de Prinsentuin, De Poëziemarathon, Nachtspraak, De Schrijversschool, etc. Daarnaast is Daniël redactielid van het literaire tijdschrift Krakatau.

Solobundels:

Waardeloos (2 + 2 = 5 publicaties, Groningen, juli 2000)
Mijn glimlach zit vast in de tijdzone november (augustus 2000, bibiofiel)

In bloemlezingen:

Moeder en kind (Rotterdam 1999)
Startschot (2 + 2 = 5 publicaties, 1999, samen met Tsead Bruinja, Petra Else Jekel en Ramona Maramis)
De aanblik van de winter (uitgevrij Forum, Amsterdam 2000)
De Rode Route (hertalingen van Die Winterreisse van Müller, samen met Petra Else Jekel, uitgeverij Rumbato, Groningen, januari 2001)


opiumzweet en natuurlijk high

wordt er nog gerookt en gezopen
geneukt en gebeest in mijn gedichten
ik raak uitgeblust daarom

de fantastische idee zo simpel dat het wel vanzelf effect
moet sorteren ontsproten tijdens vele masturbatiemanies
die ik als argeloze bezoeker mijn lijf heb bezorgd
als een westerling tijdens koloniale bezettingen
waarin ik niet dacht aan die kleine met moedervlek
op haar rug noch die blonde die altijd boven wilde
zodat zijzelf kon bepalen niet aan die andere fuckin' hardcore
redhead die maar een zuchtje hoefde te voelen en nat was ze
noch aan alle andere randvrouwen en overig restmateriaal

maar aan jou tezamen met al die anderen
verhit plus nog een paar onschuldige tienersletten
in een marathon-endurance waar survival
of the fittest geldt en slechts gebruik gemaakt mag
worden van vitaminepillen als stimulatiesupplement
zolang het maar toegelaten wordt door de dopingwetten

dat alles in een buitengewoon zijden hemelsbed
waaromheen afrodisie wierook wolken zweven
tussen immense beelden uit de oudheid afkomstig
van primitieve volkeren die verbeelden moeten
de vruchtbaarheid door middel van mannensculpturen
met gigantische geslachtsdelen besneden uit hout

de zweetdampen die dan in de ruimte ontstaan zullen er
voor zorgen dat de argeloze bezoeker alleen al daarvan
vanzelfsprekend ongekunsteld gedrogeerd zal raken

in hoeverre dit een uitkomst is


(geen titel)

in mijn bed verberg ik mij voor jou
de vernietigende woorden die ik zei
ook daar ben ik niet veilig of juist daar

angst is het begrijpen van emoties
zeker bij brosse broze vrouwen verergerd met boosheid
woede waar ik van in de war raak daarom pleit ik voor
animeren en verder geen verplichtingen dan tot slot
genotverlichting zonder wijsheid maar glanzend
schijnend als de glitters op je glimmend dampend lijf

naar verluid veruit de verrukkelijkste
tot het slijtageproces of anderszins aantasting

voorbij de tijdspanne van het bereikbaarheidsoffensief
de termijn is aangebroken om de liquidatiequote op te krikken
een monogaam heterodrama

het idee komt altijd voor de uitvoering

je zit in mijn kop grijpt me naar de strot
ik krijg je er niet meer uit als vastgekoekt snot
je drijft met mij de spot

ik verlang naar de moedertepel
maar de kloof tussen verstand en gevoel is te wijds
de enige therapie die ik verlang is een vuurwapenrepeteergeweer
gericht tegen jouw tempel

waar is ted bundy als je hem werkelijk nodig hebt

 

ik mis haar

vanmiddag zag ik een bejaard echtpaar verrukt staren naar een kanariepiet in de ruit van een dierenwinkel ze wilden het vlierenfluitende beestje direct aanschaffen zoveel jaren al bij elkaar hoe lang al en nog steeds verwonderd over de wereld en smoorverliefd op elkaar dat zal met ons waarlijk nooit gebeuren

de zojuist aangeschafte vlindermes in mijn kontzak heb ik niet op het echtpaar uitgetest

zij is niet het type dat blijft geen blijvertje ondanks de kussen knuffels warme kont in bed heeft ze geen respect voor anderen voor mij denkt niet na over andermans gevoelens is arrogant en egoïstisch maar wel flirten en sjansen en blowen en speed snuiven paddo's eten twee abortussen kraakpanden vlooienplagen lichtelijk geschift ze verwaarloost zichzelf op alle fronten doch voornamelijk emotioneel en ga zo nog maar even door dit is op zich niet zo verwonderlijk als je haar verleden in ogenschouw neemt en met name naar haar ouders kijkt liefdeloze jeugd gehad een vader die dronk er nooit was en als hij er wel was zich beperkte tot krant lezen een moeder met dezelfde gewoonte van het glas als papalief dat altijd ontaarde in agressiviteit zonder concessies en verder compleet neurotisch was met name in het schoonhouden van het kleine rijtjeshuis waar vele dagen alle demonen en duivels met inbegrip van de zwaveldampen de hel zijn uitgevloekt maar dat is nog geen excuus voor haar gedrag jegens mij

zij blijft mijn zus ik lig op bed en vraag me af hoe het verder moet met haar en hoe het verder moet met ons zoals de zaken er nu voor staan zie ik geen langdurige relatie

mijn zus staat tegenover mij aan het voeteneinde van het bed vastgenageld aan de bordkartonwand met het spijkernietpistool van onze vader het is niet echt fier recht op in de houding eerder uitgezakt zoals ze erbij staat gemoedelijk zou ik welhaast zeggen ware het niet dat haar van pijn verscheurde grimas het geheel afmaakt en een ander tintje aan haar houding geeft

het is verder stil in huis ik heb haar mond met brede tape afgeplakt maar goed dat ze niet aan chronische verkoudheid lijdt

je zou een speld in mijn brein kunnen horen vallen als ik werkelijk briljante ideeën zou hebben er komen geen briljante ideeën mijn brein ingevlogen ik verveel me zie de relatie zwart in wat je als eufemisme zou kunnen beschouwen ik pak het vlindermes uit mijn kontzak speel ermee weeg het in mijn hand voel met mijn wijsvinger langs het lemmet de ijzeren vlinder is scherp en zuiver roestvrij staal flowers and beads are one thing but having a girl that's something en in een impuls steek ik het mes in de buik van mijn zus en beweeg het zo'n kleine twintig centimeter naar beneden in mijn eigen vlees en bloed zie de stuiptrekkingen waarna voor haar de ziekte genaamd leven voorgoed voorbij is zij er in ieder geval vanaf is zij kan blij zijn mijn tijd moet nog komen o wrede heer zeg me wanneer

ik trek mijn jas aan stop mijn vlindermes weer in mijn kontzak en ga naar buiten misschien kom ik dat bejaarde echtpaar nog toevallig tegen om

mijn zus en ik ik mis haar zoals we vroeger waren maar er zetten geen beelden in zoals bij goedkope b-films vol sentimentele herinneringen er zijn slechts storingen en flikkerend beeld zoals dat bejaarde stel zullen wij nooit zijn op straat weerklinkt het gefluit van wat volgens mij een kanariepiet is maar voornamelijk klinkt als hemelse muziek


(geen titel)

zoals dat moet
bij haar thuis geweest om even te praten

ik kreeg zelfs koffie zonder rattenkruit
van het huis zonder roet
in het eten of zout in de openwond

de wereld reet niet open
er brak geen oorlog uit
of misschien toch ergens op deze planeet
ver weg maar ik had daarvan geen weet

ik kreeg geen knuppel in mijn nek
noch een bijl die mijn brein in tweeën spleet

ik raakte mijn alcohol- en nicotineverslaving niet kwijt
we namen afscheid met de belofte
voorzichtig groeiende vriendschap
en zien waar we uitkomen

ik ben zelfs thuisgekomen zonder autocrash
nekletsel beenbreuk whiplash of inwendige bloedingen
ik at zoals gebruikelijk noodles van het merk yum yum en prees
de afgelopen uren tot onverwacht neutraal aangenaam
verder bleef alles bij het oude
zoals dat gaat


© 2008 - Kortsluiting